Posted in इतिहास, History, Many More, Writing/Blogging

इतिहासको कालो दाग

त्यसै पनि इतिहास सत्तासंघर्ष, युद्ध, प्रेम र घृणाको कथाहरूको सँगालो हो । हाम्रो इतिहास पनि यी कुराबाट अछुतो छैन । हाम्रो इतिहासको सबैभन्दा घृणित घटना के होला ? यो विषयमा इतिहासकारहरूबीच बेग्ला–बेग्लै मत हुनसक्छ तर, नेपाल एकीकरणका महानायकहरूमध्ये एक दामोदर पाण्डेको जसरी हत्या गरियो त्यसले आमनेपाली जनताको मन अहिले पनि दुख्छ ।

गोरखामा द्रव्य शाहलाई राजा बनाउन अग्रणी भूमिका निर्वाह गर्ने त्यतिबेलाका कूटनीतिज्ञ गणेश पाण्डेका वंशज तथा कीर्तिपुर युद्धमा मारिएका गोरखाका सेनापति कालु पाण्डेका नाति दामोदर पाण्डे नेपाली जनतामाझ यसकारण पनि स्मरणीय छन् कि उनकै नेतृत्वमा पहिले महारानी राजेन्द्रलक्ष्मी र पछि बहादुर शाहले नेपाल एकीकरण अभियान अघि बढाएका थिए । त्यतिबेला नेपाली सेनाको नेतृत्व तहमा रहेका बडाकाजी अमरसिंह थापा, काजी अभिमानसिंह बस्नेतका साथ काजी दामोदर पाण्डेको रणनीतिक चातुर्यकै कारणले नेपाल एकीकरण सम्भव भएको हो । यिनै दामोदर पाण्डे जसरी मारिए त्यो घटना नेपालको इतिहासमा कालो दागका रूपमा रहिरहनेछ ।

वि.सं. १८५४ मा तत्कालीन राजा रणबहादुर शाहले राज्य त्यागको घोषणा गर्दै गिर्वाणयुद्ध विक्रम शाहलाई राजा बनाए । त्यसपछि संन्यास लिएका राजा रणबहादुर शाहले १८५७ मा एकपटक फेरि राजकीय हस्तक्षेप गर्न चाहेपछि तत्कालीन मुख्तियार (प्रधानमन्त्री) दामोदर पाण्डेले गद्दी त्यागिसकेका राजाले फेरि गद्दीमा अधिकार जमाउन सक्दैनन् भन्ने तर्क गर्दै नावालक राजा गिर्वाणयुद्ध विक्रमको वैधानिकतालाई कायम राख्दै राजधानी नुवाकोटमा लगेर त्यहीँबाट नेपालको प्रशासन सञ्चालन गर्न थाले । दामोदर पाण्डेको अडानका अगाडि टिक्न नसकेपछि वि.सं. १८५८ मा रणबहादुर शाह काशीतर्फ पलायन भए । त्यसपछि नेपालको प्रशासन फेरि काठमाडौं फर्कियो ।

काशीमा समेत शान्तिका साथ जीवन निर्वाह गर्न नसकेपछि रणबहादुर शाह काठमाडौं फर्कने चाँजोपाँजोमा लागे । यसरी फर्कन लागेका रणबहादुर शाहलाई दामोदर पाण्डेले काशीमै रोक्न चाहे । दामोदर पाण्डेको उक्त इच्छामा अंग्रेजहरूले रुचि नदेखाएपछि दामोदर पाण्डेले त्यतिबेला अंग्रेजसँग नेपालले गरेको सन्धि भंग भएको घोषणा गरे । सन्धि भंग भएलगत्तै काठमाडौंमा रहेका अंग्रेजहरूका सैनिक सहचरी कप्तान नक्स दलबलका साथ फर्कन बाध्य भए ।

कप्तान नक्स फर्किएपछि अंग्रेजहरूले पनि रणबहादुर शाहलाई काठमाडौं फर्काइदिए । काठमाडौंतर्फ लागेका रणबहादुर शाहलाई रोक्ने प्रयास असफल भएपछि दामोदर पाण्डे उनको स्वागतका लागि केही सेनाका साथ थानकोट पुगे । यसअघिका घटनाक्रमहरूका कारण रिसले चुर रणबहादुर शाहले आफ्नो स्वागत गर्न आएका सेनालाई सम्बोधन गर्दै ‘तिमीहरूको वफादारी मप्रति छ कि दामोदर पाण्डेप्रति ?’ भन्ने प्रश्न गरेपछि त्यहाँ पुगेका सैनिकहरूले रणबहादुर शाहलाई साथ दिएपछि रणबहादुर शाहले तत्कालै दामोदर पाण्डेलाई पक्राउ गर्न र काट्न आदेश दिए । यस्तो आदेश पाएपश्चात् सैनिकहरूले दामोदर पाण्डेलाई निरस्त्र गर्दै थानकोटबाट काठमाडौं पुर्‍याए । काठमाडौं पुर्‍याएकै रात भद्रकाली मन्दिरमा वीर योद्धा दामोदर पाण्डेलाई दसैंको बोका पर्साएसरह पर्साएर काटियो । उक्त घटनाकै क्रममा दामोदर पाण्डेका छोरा तथा केही समर्थकसमेत मारिएका थिए ।

-कान्तिपुरबाट

Advertisements
Posted in Many More, Writing/Blogging

पृथ्वीनारायणका भित्री कुरा

पृथ्वीनारायण शाहले पूर्वको टिष्टासम्म आधुनिक नेपालको साँध तयार पारिसकेका थिए । पश्चिममा बाँकी थियो । बाइसे, चौबीसे राज्यहरु भित्र पनि सामन्त, दान र बकस दिएका राज्यहरु थिए । आधुनिक नेपालको सरहद बाहिर ठूला साम्राज्यहरुबीच प्रतिस्पर्धा चलिरहेको थियो । डचहरु आइरहेका थिए । र स्पेनिस, डच र फ्रेन्चहरुबीच लडाईं चलिरहेको थियो ।

यस क्षेत्रमा सबैभन्दा शक्तिशाली मुगलहरु थिए, त्यसबेला । उनीहरुलाई परास्त गर्दै नाविक शक्तिले जित्दै थियो । नाविक शक्ति भनेको युरोपली मुलुक थिए ।

नेपालमा मुगल अथवा टर्किसहरुले गर्ने जस्तो शक्तिको अभ्यास खसहरुले थालेका थिए । तिनै खसहरुका उत्तराधिकारीका रुपमा पृथ्वीनारायण शाह उदाए । त्यतिबेला अहिलेको भारतमा ६ सयभन्दा बढी ‘पि्रन्स्ली स्टेट’हरु थिए । कुनै कसैको मातहतमा थिए, कुनै स्वतन्त्र ।

नाविक शक्तिले तिनीहरुलाई आपसमा जुधायो र कब्जामा लियो । र, शक्ति केन्दि्रकृत गर्‍यो ।

त्यस्तो अवस्थामा यहाँका मान्छेको विचार जित्नु थियो, पृथ्वीनारायण शाहलाई । र, त्यो लडाइँबाट मात्र सम्भव थिएन । लडाईंको पनि सामरिक व्यवस्थापन र मानिसको मनोविज्ञान जित्नु थियो । मानिसको मनोविज्ञान जित्नमा पृथ्वीनारायण शाहको मुख्य योगदान रह्यो ।

त्यसलाई अहिले अपव्याख्या गरिएको छ । र, विदेशी लेखकहरुले बढी अपव्याख्या गरेका छन् । हाम्रो आन्तरिक अपव्याख्याको त खेती नै छन् ।

खासगरी, पहाडी क्षेत्रमा बढी असुरक्षा थियो, त्यतिबेला । आन्तरिक शक्ति केन्दि्रकृत नहुँदाको असुरक्षा पहिलो थियो । बलियो अस्तित्व निर्माण नहुँदाको अर्को असुरक्षा थियो । र, त्यसैमा खेलेर बाह्य आक्रमणको सम्भावना थियो ।

भक्तपुरले कान्तिपुरलाई कतिबेला आक्रमण गर्ने हो, पाटनले कोसँग मिलेर कसलाई खत्तम पार्ने हो भन्ने त्रासको भावना थियो । चौदण्डी, विजयपुर, तनहुँ, लमजुङ, गोरखा, पर्वत, जुम्लालगायत सबै राज्यबीच हानाहानको अवस्था थियो ।

मध्य बर्खामा खेती लगाइरहेका बेला कुनै राज्यले आक्रमण गरेर सखाप बनाइदिन्छ । कहिले बाली उठाउने बेलामा डढेलो लगाएर खत्तम पारिदिने ।

त्यही भएर शक्ति केन्दि्रकृत हुनु आवश्यक देखे, पृथ्वीनारायण शाहले । भारतका सबै राज्यहरु अंग्रेजले धमाधम निल्दै गरेको अवस्थामा उनी उदाएका थिए ।

पृथ्वीनारायण शाहको नीति नै थियो, स्वधर्म संस्कृति र स्थानीय सभ्यताको मनोविज्ञान विकास गर्ने । त्यसका लागि जोगीहरुको मण्डलीलाई आफ्नो हातमा लिए । अनि, गोरखाली राजाले चलाएको अभियानका रुपमा गाउँ-गाउँमा प्रचार गराए ।

गन्धर्वहरुलाई पनि प्रयोग गरे, त्यसक्रममा । जोगी र गन्धर्वले गाउँ-गाउँ पुगेर गोरखाको गीत गाए । अब गोरखा जागेको छ, राजाको शक्ति जागेको छ, गोरखनाथले आशिर्वाद दिनु भएको छ इत्यादि ।

र, धर्म र सामरिक रक्षाको युग आउँदै गरेको आभाष दिलाए, जन-जनमा । भुरेभारे राज्यहरु नटिक्ने सन्देश दिए । र, एउटै गोरखा राज्य निर्माण हुने विश्वास दिलाए ।

त्यतिबेलाका सञ्चारमाध्यम बने, जोगी र गन्धर्वहरु । र, धर्म, संस्कृति, आदर्श र पारस्परिक सुरक्षाको मनोबल खडा गरे ।

‘जाई कटक नगर्नु, झिकी कटक गर्नु’ यसो भनेर कूटनीतिक चातुर्यको माध्यमबाट सकेसम्म राज्यहरुलाई आफूमा गाभ्ने र नगाभिने या आक्रमण गर्न तम्सिनेलाई सैन्य प्रयोगद्वारा आफूमा मिलाउने नीति लिए ।

उनले भनेका छन्, ‘मैले जयप्रकाशको स्थिति सुधार हेरेँ । राम शाह, महेन्द्र मल्लको हेरे, पढेँ । म पनि केही गरी जाँला भन्ने थियो । तर, मलाई रोग लाग्यो ।’

५१ वर्षको उमेरमा लडाईं लड्दा लड्दै उनको निधन भयो ।

राज्यहरु माथि विजय पाउन दुईथरि नीति अपनाए । एउटा, पहिले आह्वान गर्ने र नमानेमा आक्रमण गर्ने ।

युद्धका क्रममा भोगेका अनुभवहरु जोड्दै निर्देशिका बनाउन थाले । दिव्योपदेश त्यस्तै दस्तावेज हो । ‘सबैलाई चेतना भया’ वाक्यांशको उल्टो अर्थ लगाइयो अहिले । सबैले यो कुरा बुझेदेखि राज्य बलियो हुने उनको आशय थियो । ‘भया’ अर्थ भएदेखि हो, आदेशात्मक शब्द होइन ।

उनले नेपाललाई चार वर्ण, ३६ जातको फूलबारी भनेका छन् । अर्थात्, सबै जातजाति र वर्णको साझा हो भनेका छन् । साझा संस्कृतिमा जोड दिएका छन् । सबैलाई चेतना भएदेखि सबैको फूलबारी हो भनेका छन् ।

उनले आ-आफ्नो कुलधर्म नछाड्नु भनेका छन् । विगतदेखि जसले जस्तो परम्परा मान्दै आएको छ, त्यसलाई निरन्तरता दिनु भनेको हो त्यो । र, अंग्रेजलाई पस्न नदिनु भनेका छन् । विदेशी साहु, महाजन पसे भने देशलाई कंगाल पार्ने बताएका छन् ।

एकीकरणपछि पनि आफू मुल राजा हुने र अरु राज्यको अस्तित्व स्वीकार्ने बताएका छन् । र, अधिनमा आएका राज्यहरुको जस्ताको तस्तै रक्षा हुने बताएका छन् । उनीहरुका थिति स्वीकारेका छन् ।

जब मगरात क्षेत्रमा शक्ति केन्दि्रत गर्न थाले, मगरहरुको राजा आफू नै भएको बताए । नेपाललाई असली हिन्दुस्थान र प्रकृतिले बनाएको किल्लाका रुपमा व्याख्या गरे ।

१९ वटा ठूला युद्धपछि उपत्यकामा विजय गरे । तर, कान्तिपुरलाई कब्जामा लिँदै गर्दा कुमारीको हातबाट तिलक नलगाएसम्म राजाज्ञा जारी गरेनन् ।

त्यसैले पृथ्वीनारायणले राजनीतिक र सामरिक जित गरे । तर, सांस्कृतिक रुपमा आत्मसमर्पण गरे ।

बृद्ध धर्मावलम्बी वाणाकी छोरी कुमारीको गोडामा ढोगेर अब आफूलाई नै जयप्रकास मल्लको रुपमा देख्दै रक्षा गरिदिन आशिर्वाद मागे ।

र, उपत्यकाको लोक संस्कृति ग्रहण गर्न सबैलाई अह्राए । हालको भारतमा प्रचलनमा रहेको मुजुरा नाचको साटो नेवारी झाँकीहरुमा रमाउन भावी शासकहरुलाई सचेत गराए ।

भुटानबाट लामा झिकाएर राजगुरुको दर्जा दिए । र, २० वटा गुम्बालाई राजकीय गुम्बा बनाए । लामाहरुलाई लालमोहर दिएर बुद्ध धर्मलाई सन्तान, दरसन्तानसम्म चलाउन आग्रह गरे । त्यो उनको सबैलाई संरक्षण गर्ने नीति थियो ।

कहीं कतै झैझगडा भए पुरानो थिति बुझेर फैसला लिन अह्राए । त्यसबाट पनि नभएमा मात्र प्रमाणहरु बटुलेर राज्यलाई पठाउन आदेश दिए ।

त्यसो हुनाले लोकधर्म, लोकसंस्कृति, लोकपरम्परा, स्थानीय धर्म, स्थानीय मान्यता, स्थानीय सीप, स्थानीय उत्पादनमा जोड दिए ।

माझकिराँतमा सबैभन्दा ठूलो लडाईं भयो । तर, त्यो क्षेत्रलाई किराँतीहरुले नभई सेनहरुले कजाएका थिए । सेनहरु पृथ्वीनारायण शाहकै सुसुराली खलक थिए । आफ्नै ससुरालीलाई जितेका थिए, उनले ।

मकवानपुरका राजा हेमकर्ण सेनको छोरी बिहे गरेका थिए । आफ्नै जेठान दिगबन्धन सेन अंग्रेजसँग मिल्न गए भनेर मकवानपुर विजयपछि छिँडीमा थुनेरै देहत्याग गर्न बाध्य बनाए ।

कुनै राज्य अंग्रेजसँग मिलेको थाहा पाए १/२ महिनामै कब्जा गरिसक्ने उनको रणनीति देखिन्छ । अहिलेसम्म पश्चिमा इसाईहरुले पृथ्वीनारायण शाहमाथि दागा धरिरहनुको कारण पनि त्यही हो ।

विजयपुर राज्यमा बुद्धिकर्ण राय राजा थिए । उनी पनि दिगबन्धन सेनकै जस्तो अंग्रेजसँग मिल्न गए । त्यसैले उनीविरुद्ध सैन्य प्रयोग गरेको देखिन्छ, पृथ्वीनारायण शाहले ।

जयप्रकाश मल्ललाई सहयोग गर्न आएको अंग्रेज फौजलाई सिन्धुलीगढीमा ढुकेर सखाप बनाइदिए ।

जब अरुण पारि तर्नुपर्‍यो, पृथ्वीनारायणले त्यतिबेलाका १० हाङहरुलाई पत्र लेखे । र, उनीहरुलाई ‘तुतुतुम्यााङ याङ्थुहाङका बडा सन्तान’ बताउँदै मुक्तकण्ठले प्रशंसा गरे । उनीहरुलाई कहिल्यै नमास्नु भनेका छन्, उनले । र, फकाई फुल्याई आफ्नो बनाउने नीति लिएका छन् ।

उनीहरुलाई कब्जामा लिँदा आश्रति राज्यका रुपमा स्वीकारेका छन् ।

मगरहरुलाई विचारी बनाउन नछुटाउनु, गुरुङहरुलाई उमराओ बनाउन नछुटाउनु, खान, खस, बाहुन, मगर, गुरुङ र ठकुरीहरुलाई आफ्ना बलिया सिपाही बताएका छन् । उनीहरुलाई मास्नु हुँदैन भनेका छन् । ठाउँ-ठाउँमा जिमिन्दारी दिँदै जित्दै गए किरातहरुलाई ।

त्यसैले स्वधर्म संस्कृति र स्थानीय सभ्यताको मनोविज्ञान विकास गर्ने मुख्य श्रेय पनि पृथ्वीनारायण शाहलाई नै जान्छ ।

(संस्कृतिविद्  डा. रमेश ढुंगेलसँगको कुराकानीमा आधारित)

Posted in Many More, Writing/Blogging

यसकारण प्रदेश पाँचको राजधानी दाङ नै उपयुक्त छ

चक्र भण्डारी (सत्यवती ६ गुल्मी) | गुल्मीन्युज डट कम मा प्रकाशित

देशमा प्रतिनिधिसभा र प्रदेशसभाको चुनाव भर्खरै सकिएर सरकारले प्रदेश प्रमुख तोक्ने तयारीमा रहेको छ । राष्ट्रिय सभा गठन अध्यादेश राष्ट्रपतिकोमा अड्केको अवस्था छ । सरकार पक्ष र प्रतिपक्षीहरु एकापसमा आरोप प्रत्यारोप गरिरहेको प्रसंग एकातिर छ भने भर्खरै सकिएको चुनावमा गठवन्धन बनाएर संगै लडेका माओबादी केन्द्र र एमालेले पार्टी एकीकरण गर्ने कुराले देशका मिडियाहरुमा प्रमुख स्थान पाएका छन् । केन्द्रमा चलिरहेको यो जुहारीसंगै प्रदेशहरुमा पनि प्रदेशकेन्द्र कहाँ तोक्ने भन्ने विषयले प्रमुख स्थान पाएको अवस्था छ । प्रदेश राजधानी तोक्ने अधिकार प्रदेशसभालाई छ । कतिपय जनप्रतिनिधी यस विषयमा खुलेर आफ्नो धारणा वा दावी प्रस्तुत गरेका छन् भने कोहि अहिलेसम्म पनि मौन छन् । नेताहरुले जेजस्तो कुराहरु गरेपनि अधिकांस प्रदेशवासीहरुले आफ्नो निजि धारणा भने बनाइसकेको बुझ्न सकिन्छ । कतिपयले आफ्नो मात्र पायक हेरेर यहाँ भैदिए हुन्थ्यो भन्दै छन् भने कतिपयले समग्र प्रदेशको केन्द्र र सबैलाई पायक पर्ने ठाउँ हुनुपर्ने बिचार राख्दछन । लोकतन्त्रको सबैभन्दा राम्रो पक्ष नै यहीं हो, सबैलाई फरक मत राख्ने छुट छ ।

province-5

“प्रदेश पाँचको राजधानी दाङ कि बुटवल ?” भन्ने प्रश्नमा अधिकांश गुल्मेलीको जवाफ “बुटवल” आउँछ । यसका दुइटा कारण हुन्, गुल्मी बुटवलसंग सिधा सडकसंजालले जोडिनु र धेरैजसो गुल्मेलीहरुको जग्गा जमिन रुपन्देहीमा हुनु । अब एकैछिन यी दुइटै कुरालाई बिर्सेर यहीं पाँच नम्बरको कुनै कुनाको बासिन्दा बनेर प्रश्न गरौँ “दाङ के कारणले प्रदेश राजधानी बन्न अनुपयुक्त छ?” यो प्रश्नको जवाफ दिनुभन्दा पहिले राजनीतिक वृत्तमा देश कै राजधानी दाङलाई बनाउनुपर्छ भन्ने सम्मको चर्चा/परिचर्चा भएको यथार्थलाई पनि संगसंगै सम्झिऔं । तपाई हामी सबैलाई थाहा छ, दाङ एसिया कै सबैभन्दा ठूलो उपत्यका मानिन्छ । यो भन्दै गर्दा “ठूलोले के अर्थ राख्छ ?” भन्ने प्रश्न आउला । प्रदेश राजधानी बनेसंगै अब छिट्टै त्यहि किसिमका संरचनाहरु बन्नेवाला छन् । संघीयतालाई सजिलो भाषामा सम्झिनुस, परिवारका भाइ-भाइ छुट्टिए, अब प्रत्येक भाइका लागि छुट्टै घर, छुट्टै चुलो बन्नेवाला छ । प्रदेश सरकार र मातहतका कार्यालय र विभागहरु, त्यस्तै प्रदेश संसदका लागि आवश्यक संरचना बन्नको लागि त्यहि “ठूलो” ले ठूलै महत्व राख्छ ।

चर्चा किन दाङ र बुटवलको मात्र ?

कतिपयको प्रश्न छ, किन प्रदेश राजधानीको चर्चा बुटवल र दाङ मात्र भयो? पाल्पा, गुल्मी, अर्घाखाँची, प्युठान, भैरहवा वा कपिलबस्तुको किन बढी चर्चा भएन ? पाँच नम्बर प्रदेशको तराई तुलनात्मक रुपमा पहाडभन्दा विकसित छ । तराईका जिल्लालाई सबै पहाडी जिल्लाले सिधा सडक संजालले जोडेको छ तर पहाडी जिल्लाहरु बीच सबैमा एकापसमा सडकले जोडिएको छैन वा भनौं जोडिएको भएपनि सहज आवतजावत छैन । हुनुपर्ने त यस्तै कम विकास भएका जिल्लालाई प्रदेश केन्द्र तोकेर माथी उठाउनुपर्ने हो तर त्यसका लागि ठूलै बजेट भौतिक निर्माणमा खर्चनुपर्ने हुनसक्छ । तत्कालका लागि त्यो असम्भव जस्तै छ । अब रह्यो भैरहवा र कपिलबस्तुको कुरा, भैरहवा भौगोलिक रुपमा पाँच नम्बर प्रदेशको केन्द्र भागमा पर्दैन । बरु कपिलबस्तु भौगोलिक रुपमा प्रदेश राजधानीको दाबेदार हुनसक्छ तर यसको चर्चा अलि कम भएकोले बढी चर्चा भएका “बुटवल र दाङ” को कुरा गरौँ ।

दाङ, रुपन्देही भन्दा कम विकसित छ भन्नेहरुले सम्झनुस, दाङ ती “तीन जिल्ला” भित्र पर्छ, जसका २/२ उपमहानगरपालिकाहरु रहेका छन् । अरु २/२ उपमहानगरपालिका हुने जिल्लाहरुमा २ नम्बर प्रदेशको बारा र १ नम्बर प्रदेशको सुनसरी मात्र हुन् । त्यति मात्र होइन घोराही देशकै सबैभन्दा ठूलो उपमहानगरपालिका पनि हो । यति हुदाँहुदै पनि दाङको राम्रो पक्ष, यहाँ जनघनत्व कम नै छ । विकास भैसकेको ठाउँलाई भन्दा विकास हुदै गरेको ठाउँलाई नै चयन गर्नु उपयुक्त हुन्छ । पाँच नम्बर प्रदेशका सबैभन्दा कम विकसित जिल्लाहरु रुकुम र रोल्पा हुन्, यिनको विकासको लागि पनि प्रदेशको केन्द्र कहाँ बन्ने भन्ने विषयले महत्व राख्छ । काठमाडौँलाई देशको राजधानी तोकिदा फरकफरक बजेट छुट्टिने छिमेकी जिल्लाहरु ललितपुर र भक्तपुरले पनि विकासमा भरपुर फाईदा लिएजस्तै, दाङलाई प्रदेशको राजधानी तोकिएमा, विकासको हिसावमा दाङ काठमाडौँ जस्तो बन्दै गर्दा निकट भविष्यमा रोल्पाको लिबाङ र रुकुम पुर्वको रुकुमकोट बुटवल जस्तो बन्नेछ ।

संगसंगै अर्को तथ्य पनि जानौं, रुपन्देही देश कै तेश्रो धेरै जनसंख्या भएको जिल्ला हो । सर्वाधिक पटक देश कै उत्कृष्ट नगरको सम्मान पाएको बुटवलमा एकैचोटी थामीनसक्ने जनसंख्याको चाँपले अहिलेको जस्तो सुन्दर बुटवललाई कायम राखिराख्छ भन्नेमा शंका गर्ने ठाउँ रहन्छ ।  बुटवल पहिले नै विकसित छ । यो पश्चिम नेपालको आर्थिक राजधानी हिजो पनि हो र भोली पनि निसन्देह रहिरहनेछ । यसका लागि प्रशाशनिक राजधानी बुटवल नै बनाउनुपर्ने कुनै आवस्यकता नै छैन ।

पाँच नम्बरमा गुल्मी-अर्घाखाँचीमात्र पर्दैनन्, बाके र बर्दिया पनि पर्छन् । त्यतिमात्र होइन बाग्लुङसंग सीमा जोडिएको पूर्वी रुकुम पनि पर्छ भन्ने कुरालाई पनि हामीले नभुलौं । यी ठाउँ नपुगेकाहरुले पनि पाँच नम्बरको नक्सा हेरेर भन्न सक्नुहुन्छ, यीनीहरुलाई बुटवल होइन दाङ नै पायक पर्छ ।

गुल्मी देखि बुटवल पुग्न पाल्पा हुदै जानुपर्छ, अर्थात एउटा जिल्ला पार गर्नु नै पर्छ । ठ्याक्कै त्यस्तै अर्घाखाँचीलाई पार गरेर वा प्युठानलाई पार गरेर दाङ पुग्न सकिन्छ । फरक यत्ति हो, बुटवलसंग पहिलेदेखि सिधा सडक संजाल बनेको छ, दाङसंग सिधा आवतजावत छैन । दाङ राजधानी नै बन्ने भएमा दाङसंग पनि सिधा सडक संजाल बन्नेछ र यस सडकले छुने ठाउँहरुमा अर्को विकासको लहर ल्याउनेछ । तमघासदेखि प्युठान हुदै सुर्खेत जोड्ने सडक पनि अहिले निर्माणाधीन छ ।

बुटवल भौगोलिक हिसावले पनि पाँच नम्बर प्रदेशको ठ्याक्कै केन्द्र भागमा पर्दैन । यसैले सबैलाई पायक पर्ने ठाउँ चर्चामा रहेका “बुटवल र दाङ” मध्ये दाङ नै हो ।

 

अब कुरा गरौँ विश्वका यस्ता शहर जो राजधानी होइनन् तर राजधानी भन्दा पनि विकसित छन्

अस्ट्रेलियाको राजधानी क्यानबेरा भएतापनि सिड्नी सबैभन्दा ठूलो, सबैभन्दा विकसित र चर्चित शहर हो । त्यस्तै ब्राजिलको राजधानी ब्रासिलिया हो तर यहाँको सबैभन्दा ठूलो शहर साओ पाउलो हो । क्यानाडाको टोरोन्टो शहर, राजधानी ओटावा भन्दा ठूलो र विकसित छ । छिमेकी देश चीनको राजधानी बेइजिङ भन्दा सांघाई ठूलो शहर हो । त्यस्तै अर्को छिमेकी देश भारतमा राजधानी नयाँ दिल्ली भन्दा मुम्बई ठूलो शहर हो । युएईमा पनि राजधानी आबुधावी भन्दा दुबई ठूलो शहर हो । संयुक्त राज्य अमेरिकाको राजधानी वासिंटन डिसी भन्दा न्यूयोर्क सिटि ठूलो छ । त्यति मात्र होइन श्रीलंका, फिलिपिन्स, दक्षिण अफ्रीका, सुडान, स्वीजरल्याण्ड, तान्जानिया, टर्की, भियतनाम, ताइवान, पाकिस्तान, नाइजेरिया, म्यानमार, न्युजिल्याण्ड, मोरक्को, काजकस्तान, क्यामरुन, बोलिभिया लगायत दर्जनौ देशहरुमा ठूला र विकसित शहरहरु छन् जुन राजधानी होइनन् । त्यसैले राजधानी तोकिदैमा एउटामात्र ठाउँ विकसित हुन्छ भन्ने हुदैन ।


ताजा अपडेटका लागि फेसबुकटुइटरमा जोडिनुहोस

contact for perofessional web development
Visit for more
GITABB

Posted in Information/Guideline, Many More, Motivational, Writing/Blogging

२० उपयोगी वेबसाइटहरु, जसका बारेमा तपाईलाई थाहा नहुन सक्छ ।

 

यहाँ मैले त्यस्तै २० वटा वेबसाइटको सूचि बनाएको छु जुन इन्टरनेटको महासागरमा कतै छोपिएका छन् । तपाईलाई तिनका बारेमा जानकारी नभएको हुन सक्छ तर ति असाध्यै उपयोगी छन् ।

GITABB

हेर्नुहोस् सूचि । र, मन परे सेयर गर्नुहोस् सोसल साइटमा है ।

१.गेट नोटिफाइ (Get Notify)

यो वेबसाइटले तपाईले पठाएको इमेल प्रापकले पढ्यो कि पढेन भनेर जानकारी दिन्छ । यसले प्रापकको आइपी ठेगाना, स्थान लगायत धेरै कुराको जानकारी दिन्छ ।

२. पिडिएफ स्केप (pdfescape)

यो वेबसाइटले पिडिएफ डकुमेन्टलाई अनलाइन एडिट गर्न सहयोग गर्छ । यसमा तपाईले १०० एमबि र १०० पेजसम्मको पिडिएफ एडिट गर्न सक्नुहुन्छ ।

३. वि ट्रान्सफर (wetransfer)

यसबाट तपाई निशुल्क २ जिबीसम्मका फाइलहरु पठाउँन सक्नुहुन्छ ।

४. पिक मङ्की (picmonkey)

यो अनलाइन फोटो एडिट गर्ने उत्कृष्ट वेबसाइट हो । तपाईले यसमा निशुल्क आफ्नो फोटोहरु चिटिक्क पार्न सक्नुहुन्छ ।

५. बग मि नट (bugmenot)

धेरै वेबसाइटहरुमा साइन अप गर्नु पर्ने दिक्दारी यसले अन्त्य गर्छ । यसमा धेरै वेबसाइटहरुको लगइन डिटेल पाइन्छ ।

६. जिरो डलर मुभीज् (zerodollarmovies)

युट्युबमा कतिपय च्यानलहरुले बेकारका लामा भिडियो राखेर फलानो फिल्म भन्दै झुक्याएका हुन्छन् । त्यस्तै टुक्राटुक्री फिल्मको बिगबिगी उस्तै । यसैले यो वेबसाइट फिल्म हेर्नेहरुका लागि निकै उपयोगी छ । यसले सित्तैमा हेर्न सकिने युट्युबका फिल्महरु एकै ठाउँमा उपलब्ध गराउँछ ।

यो साइटमा क्लिक गरेर फिल्महरु हेर्न सक्नुहुनेछ ।

७. स्नोप्स (snopes)

समाजमा र इन्टरनेटमा असंख्य अफवाह र हल्लाहरु चल्छन् । यस्ता हल्ला र अफवाहहरुको वास्तविकता थाहा पाउँन यो वेबसाइट अत्यन्तै उपयोगी छ । यसले वैज्ञानिक कारण सहित तिनको सत्यताको जानकारी दिन्छ ।

८. मेमराइज (Memrise)

भाषा तथा अन्य केहि कुरा सिक्न चाहनुहुन्छ भने तपाईले सित्तैमा यो वेबसाइटबाट सिक्न चाहनु हुन्छ । साना साना कुराहरुको संयोजनले सिकाउँन सक्नु यो वेबसाइटको विशेषता हो ।

९. इन्स्ट्रक्टेबल्स (instructables)

घरायासी सजावटका कुरा हुन् या पाकशिक्षा, घरका सामानहरुको पुन: प्रयोग होस् कि ससाना कुराको निर्माण, यो बेवसाइटले तपाईलाई राम्रो जानकारी दिन्छ ।

१०. सिंक डट इन (sync.in)

एउटै डकुमेन्ट धेरै जनाले एडिट गर्नु पर्ने भएमा यो वेबसाइट उपयोगी हुन्छ । यसमा एउटै समयमा भिन्न भिन्न प्रयोगकर्ताले एउटै डकुमेन्ट एडिट गर्न सकिन्छ ।

११. गिक्रोन (geacron)

यसलाई तपाई समय यात्रा या टाइम ट्राभल भन्न सक्नु हुनेछ । आजभन्दा ५ हजार बर्ष अगाडी देखि अहिले सम्म संसारको राजनीतिक नक्सामा भएको परिवर्तन यसमा देख्न सक्नुहुनेछ । पुर्णरुपमा भर पर्न नसके पनि धेरै निकट जानकारी भने यसले दिन्छ ।

१२. प्रिन्ट ह्वाट यु लाइक (printwhatyoulike)

यसले कुनै पनि बेवसाइट तथा पेजहरुलाई विज्ञापन तथा अनावश्यक सामग्री हटाएर प्रिन्ट गर्न तयार पार्छ । यसले प्रिन्ट गरिएको सामग्री पढ्न लायक मात्र बनाउँने मात्र होइन, मसि र कागजको बचत पनि गर्छ ।

१३. ओल्ड भर्सन (oldversion)

कुनै पनि एप तथा सफ्टवेयरहरुको पुरानो भर्सन चाहनेका लागि एकदमै उपयोगी वेबसाइट हो यो ।

१४. र्यान्डम युजफुल वेबसाइट्स (randomusefulwebsites)

उपयोगी जानकारी लिदै समय बिताउँन एकदमै उपयोगी वेबसाइट हो यो । यसले तपाईलाई एकै ठाउँबाट भिन्न भिन्न उपयोगी वेबसाइटमा लैजान्छ । हरेक पटक क्लिक गर्दा तपाईले फरक वेबसाइट भेट्नु हुनेछ ।

१५. डेभिड (devid)

लगभग सबै जसो मेसिनका लागि चाहिने ड्राइभर सफ्टवेयरहरु यसमा पाइन्छ । अझ यो वेबसाइटले तपाईको कम्प्युटरमा आवश्यक ड्राइभरहरु डाउनलोड गर्न र इन्स्टल गर्न निर्देशन दिन्छ । तपाईको कम्प्युटरमा कुनै आवश्यक ड्राइभर चाहिएको वा नचाहिएको खोजी गर्न यो वेबसाइट उपयोगी छ ।

१६. टाइमल्याप्स (timelapse)

बितेका ३० बर्षमा संसार कसरी परिवर्तन भयो भन्ने जानकारी यो बेवसाइटले दिन्छ । कुनै स्थान रोज्नुहोस् र त्यो स्थानमा ३० बर्षमा के के परिवर्तन भयो भन्ने थाहा पाउँनुहोस् । यसले ३० बर्षको सेटेलाइट तस्विरलाई एक मिनेट भित्र देखाउँछ ।

१७. नेपाली टेक ब्लग (NepaliTechBlog)

नेपालीमा प्रबिधीको बारेमा जानकारी पाइने यो वेबसाइट अंग्रेजी जान्दै नजान्नेका लागि पनि उपयोगी छ । तपाईले यसमा प्रबिधिसँग सम्बन्धित लेख तथा जानकारी पाउँनु हुनेछ भने आफ्ना जिज्ञासाहरु पठाउँन पनि सक्नु हुनेछ । त्यस्तै अनलाइन सेवा चाहिएमा पनि सम्पर्क गर्न सक्नुहुनेछ ।

१८. पिटेबल (ptable)

हाइड्रोजन, हिलियम, लिथियम, बेरिलियम भन्दै कतिवटा तत्वहरुका नाम भन्न सक्नु हुन्छ ? तिनका बारेमा कति जानकारी छ ? जान्न मन हुनेहरुका लागि भने यो वेबसाइट एकदमै उपयोगी छ । यसले विकिपेडिया लगायतका जानकारीहरु एकत्रित गरेर तपाई देखाइदिन्छ ।

१९. जस्ट डिलिट डट मि (justdelete)

कतिपय वेबसाइटहरुमा कुनै उपयोगिताका लागि साइन अप गरिन्छ र पछि बिर्सिइन्छ । तर त्यसले तपाईको इमेल तथा जानकारीको दुरुपयोग गरिरहेको हुन् सक्छ । यसैले यो वेबसाइट त्यस्ता साइटहरुबाट आफ्नो प्रोफाइल हटाउँन एकदमै उपयोगी छ ।

२०. माइ फ्याक्स (myfax)

सित्तैमा फ्याक्स पठाउँन वा प्राप्त गर्नका लागि अत्यन्तै उपयोगी वेबसाइट हो यो ।

यो जानकारी कस्तो लाग्यो तपाईलाई ? यसमध्ये कति तपाईले सुन्नु भएको थियो ? कुन तपाईको लागि उपयोगी हुने भयो ? कृपया कमेन्टमा लेख्नुहोला । यो जानकारी राम्रो लाग्यो भने सेयर गर्न नबिर्सिनुहोला ।

Source: NepaliTechBlog


ताजा अपडेटका लागि फेसबुकटुइटरमा जोडिनुहोस

contact for perofessional web development
Visit for more
GITABB

Posted in Gulmi News, Many More, Writing/Blogging

जनप्रतिनिधिका आकांक्षीहरु ! सपना होइन न्युनतम आवस्यकता पूरा गरेर बसाइसराइ रोक

चक्र भण्डारी
राष्ट्रिय सहमति जुटाएर दोश्रो चरणमा गर्ने भन्दै सरकारले जेठ ३१ गतेका लागि तोकेको ५ नम्बर प्रदेशसहित १, २ र ७ नम्बर प्रदेशको स्थानीय निकायको चुनावको मिति “असार १४” अझै पनि अन्योलमै छ । सरकारले मधेस केन्द्रित दललाई अझै मनाउन नसकिरहेको भएतापनि यस क्षेत्रको चुनावी सरगर्मी भने निकै बढेको छ ।

चुनावले हाम्रो जिल्ला गुल्मी पनि तातेको छ, माहोल रमाइलो बन्दै छ । जनमतलाई आफ्नो पक्षमा पार्न दलहरुका स्थानीय नेताकार्यकर्ताहरुले बलबुताले भ्याएसम्मको प्रयास गरिरहेका छन् । स्थानीय निकायमा आफ्नो पार्टीको उपस्थितिलाई बलियो बनाउन जिल्लाका केन्द्रियस्तरका नेताहरु पनि अहिले लागिपरिरहेका छन् । दलका नेताकार्यकर्ताहरुले जनताको ध्यान खिच्न राष्ट्रिय मुद्दासंग आफूलाई जोड्ने पनि गरेका छन् । कतिपय दलले ‘आफ्नो पार्टीको सरकारको पालोमा संबिधान जारि भएको’ भन्दै आफूलाई भोट गर्न भनेका छन् त कोहि दलले आफूलाई ‘वृद्दभत्ता सुरु गर्ने दल’ भनेका छन् भने कोहि ‘लोडसेडिङ अन्त्यको जस’ आफूलाई दिँदै भोट मागिरहेका छन् ।

राष्ट्रिय राजनीतिमा कुन पार्टीले के गरे, कुन पार्टीको मुद्दा कस्तो भन्नुले स्थानीय निकायमा कमै फरक पार्छ । कम फरक यस अर्थमा पार्छ कि स्थानीय निकायमा निर्वाचित जनप्रतिनिधिको अधिकार क्षेत्र स्थानीय तह मात्र हो । त्यसैले हरेक मतदाताले दलहरु भन्दा पनि स्थानीय उमेदवारलाई उनीहरुले उठाएका मुद्दा हेरेर अत्यन्त विवेकी भएर आफ्नो मतको प्रयोग गर्नुपर्छ । हाम्रो जस्तो अशिक्षित समाजमा अझैपनि ‘दलहरुका चुनाव चिन्हका गुणका आधारमा’ भोट दिइन्छ अर्थात त्यसरी नै भोट गर्न अशिक्षित दिमागमा मनोवैज्ञानिक प्रभाव पारिन्छ ।

एमालेलाई भोट किन दिने भन्दा ‘सुर्यले उज्यालो दिन्छ त्यसैले’ वा कांग्रेसलाई भोट दिने भनेको ‘रुखले सितल दिने भएर’ …..। सुर्यको उज्यालो र रुखको सितलतासंग उक्त पार्टीले उठाएको उमेद्वारको कुनै सम्बन्ध छ र? तर पनि एक खालको मनोवैज्ञानिक प्रभाव हाम्रा अशिक्षित आमाबुवाको दिमागमा परेको छ । उनीहरु त्यसैका आधारमा मताधिकारको नाममा आफ्नो मतको दुरुपयोग गरिरहेका छन् । प्रत्येक चुनावमा त्यहि मनोविज्ञानका आधारमा नयाँनयाँ अनुहारलाई जिताएका छन् । त्यसैले शिक्षित जमातले पार्टीभन्दा माथि उठेर आफ्नो परिवार र समाजमा राम्रा उमेदवारको पक्षमा जनमत बनाउन मद्दत गरेमा आफ्नो स्थानीय तहको भविष्य उज्यालो हुनेमा दुइमत छैन । त्यस्तै अहिलेको ठूलो र झन्झटिलो मतपत्रमा छाप लगाउने तरिका अर्थात मतदाता शिक्षामा सहयोग गरेमा कम मतपत्र बदर हुनेछन् र सहि उमेदवारको छनोटमा सहयोग पुग्नेछ ।30_big

लामो समयसम्म स्थानीय निकायको निर्वाचन हुन नसक्दा विकासले गति लिन नसकिरहेको अवस्थामा अब निर्वाचित हुने जनप्रतिनिधिबाट जनताको ठूलो अपेक्षा हुनु स्वाभाविक नै हो । स्थानीय उमेदवारले पनि त्यहि अनुरुप आफ्ना घोषणापत्रहरु तयार पनि पारेका छन् । तर कार्यान्वायनका आधार बिनाका सपनामात्रको कुनै अर्थ रहदैन । कतिपय उमेद्वारले आफ्नो क्षेत्राधिकारको ख्याल नगरि आफ्नो अधिकारभन्दा माथिका काम पनि गर्ने भन्दै प्रचारप्रसार गरिरहेका छन् ।

चुनावकै अवसरमा केहि ‘टुरिस्ट नेताहरु’ पार्टीको टिकट बोकेर गाउँ पसेका छन् । ती अवसरबादी नेताहरु जसरी आउँछन त्यसरी नै हराउने गरेको विगतमा पनि देखिएको छ । त्यसैले उमेद्वार छनोटको पहिलो चरण, ‘उमेद्वार स्थानीय तहमा कत्तिको भिजेका छन् अर्थात विगतमा ती उमेद्वारले हाम्रो गाउँसमाजलाई केके योगदान पुर्याएका छन्’ भन्ने जान्नु हो । पहिलेको जस्तो पार्टीको चुनाव चिन्ह मात्र हेरेर भोट दिने अवस्था अहिले छैन, त्यसैले ठुल्ठुला सपना मात्र देखाउनु भन्दा हाम्रो स्थानीय माग र आवस्यकतालाई बुझ्न सकेमा उमेद्वारलाई पनि राम्रो हुनेछ ।

गुल्मी आफैमा त्यति अविकसित जिल्ला पनि होइन । तर दिन प्रतिदिन पहाडबाट तराइ सर्नेको जनलहरले गुल्मीका ग्रामिण बस्तीहरु रित्तिने क्रम जारि छ । त्यसैले पहाडबाट तराइ सर्नेको जनलहर रोक्न स्थानीय निकायका प्रतिनिधिले प्रयास गर्न सक्नुपर्छ । प्रत्येक गाउपालिकामा गुणस्तरीय स्वास्थ्य सेवा, स्वरोजगारका बाटाहरु, उच्च शिक्षा र प्राबिधिक शिक्षासहितका क्याम्पसहरु, सडक सुलभतामा वृद्धि, लगभग शुन्य जस्तै रहेको पर्यटनलाई बिशेस जोड दिएर पर्यटन व्यवसायलाई उकास्ने जस्ता केहि न्युनतम आवस्यकताहरु पूरा गर्न सकेमा बसाइसराइको दरलाई कम गर्न सकिन्थ्यो ।

प्रत्येक क्षेत्रमा बिशेसज्ञ सेवा सहितको कम्तिमा एउटा अस्पताल, प्रत्येक गाउँगाउँमा मोटरबाटो पुर्याउने, खनिसकेका सडकहरुको स्तरोन्नति र कालोपत्रे गर्ने प्रक्रिया अघि बढाउने, अन्तीम स्टेसनका रुपमा रहेका गुल्मीका मुख्य सडकहरुलाई अन्य जिल्लाहरुसम्म जोड्ने, जिल्लाको निर्माणाधीन रेसुङ्गा विमानस्थलको निर्माणलाई छिटो सक्ने र विमानस्थल जोड्ने सडकसंजाल बढाउने, प्रत्येक गाउँमा स्वच्छ खानेपानी र सिंचाईको सुबिधा पुराउने, देशकै कफी खेतिको उद्गमस्थल स्थल भएकैले कफी खेतिलाई बिस्तार गर्दै ‘इलामको चियाबारी जस्तै’ गुल्मीमा पनि ‘कफीबारी’ को रुपमा पर्यटनको विस्तार गर्ने, गुल्मीको अर्गानिक कफीको ‘ब्राण्डिङ’ गरि देश विदेशमा हाम्रो कफीको निर्यातलाई बढाउने, कालिगण्डकी र बडीगाड नदीमा जलपर्यटनको रुपमा विकास गर्ने, कालिगण्डकी करिडोरको निर्माण सम्पन्न भएपछी यसले धेरै सम्भावनाका ढोकाहरु खोल्ने हुँदा यसलाई जोड्ने सडकसंजाल बढाउने, नेपालको चारधाम मध्येको एक रुरु क्षेत्रलाई प्रचारप्रसार गरि अझै व्यवस्थित बनाएर पर्यटन गतिविधि बढाउने, रुरु क्षेत्रमा आउने पर्यटकलाई एउटै प्याकेजमा रुद्राबेनी धाम, रेसुङ्गा, विचित्र गुफा, सालिमे दह, दिब्रुङ, गुल्मी दरबारलगायतका ठाउँहरु घुम्न जाने व्यवस्था मिलाउने, अन्य सम्भावित पर्यटकीयस्थलहरुको विकास र प्रचारप्रसार गर्ने ।

रेसुङ्गा, सालिमेदह लगायत क्षेत्रलाई ट्रेकिंङ रुटको रुपमा विकास गर्ने, र भौतिक संरचनाहरु निर्माण गर्ने । गुल्मीका हरेक सानाठूला नदि तथा खोलाहरुबाट लघु जलविद्युत निकालेर जिल्लालाई विद्युतमा आत्मनिर्भर बनाउने । नयाँ बस्दै गरेका बजारलाई व्यवस्थित गरि एकीकृत बस्तीको रुपमा विकास गर्ने लगायत काम गर्न सकेमा जिल्लाको अवस्था माथि पुग्नेछ । सरकारी क्षेत्रमा सबैभन्दा धेरै नाम निकाल्न सफल जिल्लाको उपमा पाएको हाम्रो गुल्मीले सबैभन्दा धेरै स्वरोजगारका अवसर सृजना गर्ने जिल्लाको रुपमा पनि नाम राख्ने बनाउन नयाँ जनप्रतिनिधि सफल हुन सक्नुपर्छ ।

सत्यवती गाउँपालिका, गुल्मी । 

Posted in Many More, Writing/Blogging

Why creating the website is not a free of cost?

Let’s talk, why a website is not free of cost?

To know why the website is not a free of cost, you need to know basic things about the website.  Creating a website is a few steps’ process. Firstly you need a domain name. Domain name is that which we type in our web browser to find any of the WebPages eg. Facebook.com, google.com or chakrapanibhandari.com.np. There are many top-level domain names (TLD) eg.  .com, .net, .org, .gov, .com.np etc.

This is the usual price per year for the domain name by GoDaddy (a most popular domain name registrar company).

domain rates by godaddy

The sum you pay gets divided among all the participants of domain market. Some of your money goes to support ICANN (the Internet Corporation for Assigned Names and Numbers), which is a non-profit and regulatory organization. Another part goes to the registry of a chosen TLD. And, of course, probably the biggest part goes to your registrar because registrar is the only organization where you can get a domain.

After registration of domain name, you have to host your domain. Hosting is the process of getting a space on the internet. Hosting service provider, provide technologies and services need for the website or webpage to be viewed on the Internet.

When you buy a hosting account, you pay for the uptime guarantee of your server, no matter if you have any content there or not. The same for domain names; you pay for a domain ability to lead to some address you choose, and it also does not matter, whether it is valid or not.  Registries play big roles, but the only way to communicate with the registry is finding a reputable registrar that suits you best.

So anyone of registrar company can’t offer free domains, but they can assure you that you will receive reliable service and caring customer support in. Some offer free domain only if you buy their hosting plan or free hosting with their if you buy a domain with them.

In Nepal, .np (.com.np, .org.np, .gov.np, .net.np and more) domain names are lifetime free of cost provided by Mercantile Communication Pvt. Ltd. only for Nepali citizens, Non-residential Nepalese and Nepalese business company and organizations that are registered with Nepal government.

If you want to make your website for business or personal purpose, let me know I will help you. Contact me on Facebook(click here) and email: chakra.jwala@gmail.com

Posted in Many More, Writing/Blogging

Why professional and public figures need their own personal website?

 


Let’s talk, why professional and public figures need their own personal website?

(Click here to find my personal blog> www.chakrapanibhandari.com.np)

This is the era of technology. Technology made the world narrower. Everything nowadays becoming worldwide because of World Wide Web. Just now what is happening in the whole world, every individual can get updates by keep in touch with the internet.  I have a product to sell, or I have words to express with the public, I need not go in front of public, I just can sell my products or can express my views via the internet.

website-edit-2

There is a huge traffic of websites on the internet. Development of social networks increased the access of internet to the general public. But this huge traffic made us more confusing. If I search on Facebook to find a profile or page of any public figure, I find many similar profiles and pages. I can distinguish which is real and which is a fake id, with the help of their personal website (blog). Therefore official personal website (blog) make them more distinct, even more, professional and closer to their target public. Public figures can manage their activity and can easily notify to their target public worldwide via their blog. The general public can easily find whole identification and activities by just typing the URL (nameofpublicfigure.com) in their web browser. Therefore we find nowadays the official website of each and every public figure.

If you want to make your website for business or personal purpose, let me know I will help you. Contact me on Facebook(click here) and email: chakra.jwala@gmail.com

Important!!!

Continue reading > why making a website is not a free of cost.

To contact, click on messenger below

142eb74ed7f1348d86961b6f9e07c87d_facebook-messenger-app-icon-facebook-messenger-logo-clipart_700-400

Or use this form